Wat is matrescentie? En waarom heeft niemand je dit verteld?
- Ivana Zwierenberg
- 1 dag geleden
- 3 minuten om te lezen
"Niemand heeft je verteld dat jij ook zou veranderen."
Moederschap & Matrescence Je bent de zelfde persoon als voor je bevalling. En toch ook niet, totaal niet zelfs. Er is een woord voor dat gevoel, en het is tijd dat meer mensen het kennen. Ja. Het is normaal. En je bent niet de enige. Adolescentie: bijna iedereen weet wat dat is. De ingrijpende fysieke, emotionele en psychologische overgang van kind naar volwassene. We begrijpen dat tieners veranderen, worstelen, zichzelf opnieuw uitvinden.
Maar er is nog een overgang die minstens zo ingrijpend is en die vrijwel niemand bij naam noemt. Matrescentie: de overgang naar moederschap.
Wat betekend matrescentie?
De term matrescence werd in de jaren zeventig geïntroduceerd door de cultureel antropoloog Dana Raphael. Dezelfde vrouw die ook de term 'lactatie consultant' bedacht. In de afgelopen jaren is het concept opnieuw in de spotlights gekomen dankzij het werk van ontwikkelingspsycholoog Aurelie Athan.
Matrescentie beschrijft de diepgaande transformatie die een vrouw doormaakt als ze moeder wordt. Fysiek, hormonaal, neurologisch, emotioneel en sociaal. Het is geen postpartum depressie, geen baby blues en geen teken dat er iets mis is. Het is een normaal, maar ingrijpend proces van wording.
Je wordt letterlijk een ander mens. Onderzoek toont aan dat het vrouwelijk brein na de bevalling meetbaar verandert. Grijze massa herorganiseert zich, het empatisch vermogen vergroot, de alertheid op gevaar neemt toe. Je identiteit verschuift. Je relaties veranderen. Je lichaam is anders. Je prioriteiten, je angsten, je verlangens, alles staat op zijn kop.
Een kleine taalkundige noot: in het Nederlands zie je zowel 'matrescentie' als 'matrescence' voorbijkomen. Beide worden gebruikt door professionals.
Waarom weet bijna niemand hiervan?
We bereiden vrouwen uitgebreid voor op de bevalling — ademhalingsoefeningen, geboorteplannen, cursussen. Maar op wat er daarna met hen als persoon gebeurt, worden de meeste vrouwen nauwelijks voorbereid.
Het gevolg? Moeders die zich verloren voelen, denken dat er iets mis met hen is. Die
rouwen om wie ze waren, maar dat gevoel niet durven uitspreken omdat ze toch zo blij zouden moeten zijn. Die worstelen met een identiteitscrisis die geen naam heeft.
Matrescence benoemen verandert dat. Het geeft erkenning. Het zegt: wat jij voelt is normaal. Het is menselijk. En het heeft een naam.
Hoe voelt matrescentie?
Matrescence ziet er voor iedereen anders uit. Maar je herkent het misschien in deze gevoelens:
Je houdt oneindig veel van je kind en mist tegelijkertijd wie je was.
Je wilt de beste moeder zijn en voelt je soms gevangen.
Je bent trots op wat je doet en uitgeput tegelijkertijd.
Je hebt het gevoel dat je jezelf kwijt bent, ook al ben je er gewoon.
Al die gevoelens kunnen tegelijkertijd bestaan. Dat is geen tegenstrijdigheid, dat is matrescentie.
Matrescentie duurt langer dan je denkt
Matrescence is geen fase die na een paar maanden voorbij is. Voor veel vrouwen duurt het proces van wording jaren. En het begint niet pas bij de geboorte, het begint bij de zwangerschap, of zelfs al bij de kinderwens.
Elke nieuwe fase van het moederschap, een tweede kind, een kind dat naar school gaat, puberteit, kan nieuwe golven in jouw matrescentie teweegbrengen. Het is geen eenmalige overgang maar een levenslang proces van groeien in het moederschap. Maar, met name die eerste 3 jaar zijn tekenend.
Wat kun je doen?
Allereerst: het benoemen. Tegen jezelf, tegen je partner, tegen andere moeders. Want zodra je weet dat wat je ervaart een naam heeft, voelt het minder als falen en meer als een proces.
Daarnaast helpt het om ruimte te maken, letterlijk en figuurlijk. Ruimte om te voelen wat je voelt. Ruimte om niet alles zelf te hoeven dragen. Ruimte voor de transformatie die plaatsvindt.
Via MamaKompas biedt Even voor Mama's begeleiding rondom matrescentie, een nuchtere vorm van therapie waarin je kunt landen in waar je doorheen gaat. Online sessies, laagdrempelig en zonder oordeel. Voor wie wil werken aan oude patronen, identiteit, de overgang naar moederschap of de dynamiek in de relatie na de komst van een kind.
Opmerkingen